adı konmamış mutsuzluk üzerine

O hiç umursamadığın oyuncakla misafir çocuğu gelip oynamaya başladığı anda değişti tüm dünya. Ben de bencil oldum mesela. Hani yağmur yeryüzüne inse bulut kıskanıcakmış gibi. Uykunun en güzel yerinde dünyayı özlemek gibi. Sen beni sevsen sanki her şey düzelecekmiş gibi. Herkesi bencillikle suçlamak en anlamlı işimdi halbuki.İnsan her zaman anlatamıyor. Sonra biri çıkıyor ve yargılıyor. Sense bi kuşsun nereye konsan orada mutlu olacaksın. Göğe herkesten önce çıkıp en sevdiğin şarkıyı çalacaksın. Anlatamadıklarını bir bir savuracaksın yeryüzüne. Gövdesini ezberleyeceksin yalnızlığının. Ah bi de kanatların olsa,tüm dünyayı maviyle ısıtacaksın.